Spis treści

III. Dodatkowe noty i objaśnienia do jednostkowego sprawozdania finansowego Games Operators S.A. za okres od 1

stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. ..................................................................................................................................... 10

14 815

28 953

13 418

14 110

13 966

12 983

11 508

31 238

33 490

22 856

25 895

27 253

29 288

4. Jednostkowe sprawozdanie z przepływów pieniężnych

załadunku, wyładunku i inne koszty bezpośrednio związane z pozyskaniem zapasów, pomniejszaną o upusty, rabaty i inne

podobne zmniejszenia. Zapasy wycenia się w wartości początkowej (cenie nabycia lub koszcie wytworzenia) lub w cenie

sprzedaży netto w zależności od tego, która z nich jest niższa. Cena sprzedaży netto odpowiada oszacowanej cenie sprzedaży

pomniejszonej o wszelkie koszty konieczne do zakończenia produkcji oraz koszty doprowadzenia zapasów do sprzedaży lub

znalezienia nabywcy. W odniesieniu do zapasów koszt ustala się stosując metodę „pierwsze weszło, pierwsze wyszło” (FIFO).

W momencie zakończenia prac i ujmowania nakładów związanych z realizacją danego projektu następuje przeksięgowanie

W przypadku projektów, dla których możliwe jest określenie wiarygodnych szacunków dotyczących przychodów

do ich sprzedaży. Współczynnik obliczony jest na podstawie wartości nakładów ukończonego projektu (ujętych jako Produkty

gotowe) w stosunku do szacowanych przyszłych przychodów ze sprzedaży.

Cena nabycia lub koszt wytworzenia zapasów mogą nie być możliwe do odzyskania. Odpisanie wartości zapasów do poziomu

ich wartości netto możliwej do uzyskania odbywa się na zasadzie odpisów indywidualnych. Analiza taka dokonywana jest na

każdy dzień bilansowy dla każdego tytułu w toku wytwarzania oraz dla gotowych produkcji.

działania pozwalają ocenić, czy wartość netto możliwa do uzyskania jest wyższa od poniesionych kosztów produkcji.

W przypadku wyrobów gotowych przyjmuje się założenie, iż każda gra powinna zwrócić koszty jej produkcji w terminie 24

miesięcy od jej produkcji. Po tym okresie koszty jej wytworzenia, które nie zostały jeszcze odpisane w ciężar wyniku

finansowego podlegają odpisowi. W sytuacji, w której sygnały rynkowe wskazują, iż przychody ze sprzedaży danego tytułu nie

dyskontowaniu. W ramach pozostałych należności ujmowane są głównie należności publicznoprawne (inne niż dotyczące

podatku dochodowego), krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe kosztów oraz zaliczki.

6.11. Środki pieniężne i ich ekwiwalenty

wymagalności do 3 miesięcy (licząc od dnia ich założenia), o dużej płynności, łatwo wymienialne na określone kwoty środków

pieniężnych oraz nienarażone na istotną zmianę wartości godziwej. Środki pieniężne zgromadzone na rachunkach VAT Spółka

klasyfikuje jako ekwiwalenty oraz środki o ograniczonej możliwości dysponowania, z uwagi na występujące ograniczenia

- należności handlowe,

- należności z tytułu udzielonych pożyczek,

- inne należności,

- inne aktywa finansowe,

• wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,

• wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy,

• instrumenty finansowe zabezpieczające.

wynikających z umowy, a charakterystyka umowy dotyczącej tych aktywów finansowych przewiduje powstawanie

przepływów pieniężnych, które są jedynie spłatą kwoty głównej i odsetek. Spółka do wyceny aktywów finansowych

wycenianych w zamortyzowanym koszcie stosuje metodę efektywnej stopy procentowej. Należności z tytułu dostaw i usług

po początkowym ujęciu wycenia się w wysokości zamortyzowanego kosztu przy zastosowaniu metody efektywnej stopy

procentowej, z uwzględnieniem odpisów z tytułu utraty wartości, przy czym należności z tytułu dostaw i usług z datą

zapadalności poniżej 12 miesięcy od dnia powstania (tj. niezawierające elementu finansowania) i nie przekazywane do

faktoringu, nie podlegają dyskontowaniu.

Spółka nie ujawnia wartości godziwej instrumentów finansowych wycenianych w sprawozdaniu z sytuacji finansowej w

zamortyzowanym koszcie, ponieważ korzysta ze zwolnienia wynikającego z MSSF 7.29, który wskazuje, że „ujawnianie

informacji o wartości godziwej nie jest wymagane, gdy wartość bilansowa jest zasadniczo zbliżona do wartości godziwej, np.

głównej i odsetek. Zyski i straty na składniku aktywów finansowych stanowiącym instrument kapitałowy, dla którego

dochodach, za wyjątkiem przychodów z tytułu otrzymanych dywidend.

Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy

Aktywa wyceniane w wartości godziwej przez rachunek zysków i strat – są to wszystkie pozostałe aktywa finansowe. Zyski lub

straty wynikające z wyceny składnika aktywów finansowych, kwalifikowanego jako wyceniany według wartości godziwej przez

wynik finansowy, ujmuje się w wyniku finansowym w okresie, w którym powstały. Zyski lub straty wynikające z wyceny pozycji

wycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy obejmują również przychody z tytułu odsetek i dywidendy.

6.13. Hierarchia wartości godziwej

zobowiązania w transakcji między uczestnikami rynku przeprowadzonej na zwykłych warunkach na dzień wyceny.

pochodzenia danych wejściowych na potrzeby wyceny wartości godziwej, takich jak:

Uznaje się, że przeniesienia pomiędzy poziomami hierarchii wartości godziwej mają miejsce na koniec okresu

sprawozdawczego.

W bieżącym okresie sprawozdawczym w Spółce nie dokonano przesunięć między poszczególnymi poziomami hierarchii

wartości godziwej instrumentów finansowych.

6.14. Utrata wartości

Utrata wartości aktywów niefinansowych

Aktywa o nieokreślonym okresie użytkowania nie podlegają amortyzacji, lecz corocznie są testowane pod kątem możliwej

utraty wartości. Aktywa amortyzowane są poddawane przeglądom pod kątem utraty wartości, jeżeli zdarzenia lub zmiany

stwierdzono utratę wartości, ocenia się na każdy dzień zakończenia okresu sprawozdawczego pod kątem występowania

przesłanek wskazujących na możliwość odwrócenia dokonanego odpisu.

Utrata wartości aktywów finansowych

początkowego ujęcia, Spółka wycenia odpis na oczekiwane straty kredytowe z tytułu instrumentu finansowego w kwocie

równej oczekiwanym stratom kredytowym w całym okresie życia. W przeciwnym razie Spółka wycenia odpis na oczekiwane

Zarząd Spółki dokonuje oceny oczekiwanych strat kredytowych dla aktywów związanych z instrumentami dłużnymi

wycenianymi wg zamortyzowanego kosztu niezależnie od tego, czy wystąpiły przesłanki utraty wartości. Odpis na oczekiwane

straty kredytowe dokonywany jest w oparciu o szacowane ratingi emitenta i przypisane danemu ratingowi

prawdopodobieństwo wystąpienia straty oraz wysokość straty.

W przypadku należności handlowych Spółka stosuje uproszczone podejście i szacuje odpis z tytułu oczekiwanych strat

kredytowych w całym okresie życia. Odpisy z tytułu utraty wartości należności handlowych wycenianie są w kwocie równej

Aby oszacować wartość oczekiwanych strat kredytowych związanych z należnościami handlowymi, na koniec każdego roku

sprawozdawczego Zarząd Spółki dokonuje analizy statystycznej obejmującej należności handlowe w podziale na zdefiniowane

przez Spółkę kategorie odbiorców (powiązane i niepowiązane), bazując na danych historycznych dotyczących ściągalności

należności.

W kolejnym etapie analizy Spółka przeprowadza analizę portfelową, kalkulując dla każdej grupy odbiorców współczynnik strat

kredytowych na bazie macierzy rezerw w poszczególnych przedziałach wiekowych. Wartość odpisów z tytułu utraty wartości

6.16. Kapitał własny

ciążył obowiązek utworzenia kapitału zapasowego, do którego przelewano co najmniej 8% zysku za dany rok obrotowy,

został spełniony.

przyznanych instrumentów kapitałowych. Wyceny dokonuje się na dzień przyznania instrumentów kapitałowych.

Ze względu na to, że na opcje na akcje nie występują ceny rynkowe stosowane są modele wyceny opcji określone w MSSF 2.

Zysk podstawowy przypadający na jedną akcję oblicza się poprzez podzielenie zysku za rok przypadającego na zwykłych

akcjonariuszy Jednostki przez średnią ważoną liczbę wyemitowanych akcji zwykłych występujących w ciągu roku.

Zysk rozwodniony przypadający na jedną akcję oblicza się poprzez podzielenie zysku za rok przypadającego na zwykłych

akcjonariuszy Spółki przez średnią ważoną liczby wyemitowanych akcji zwykłych występujących w ciągu roku powiększoną

6.19. Rezerwy

Zobowiązania handlowe stanowią zobowiązania do zapłaty za towary i usługi nabyte w toku zwykłej działalności gospodarczej

Spółki od dostawców. Zobowiązania handlowe klasyfikuje się jako zobowiązania krótkoterminowe, jeżeli termin zapłaty

przypada w ciągu jednego roku (lub w zwykłym cyklu działalności gospodarczej Spółki, jeżeli jest on dłuższy niż rok).

W przeciwnym wypadku, zobowiązania wykazuje się jako długoterminowe. Zobowiązania handlowe są zobowiązaniami

finansowymi. Zobowiązania finansowe na dzień bilansowy wyceniane są według metody zamortyzowanego kosztu. W ramach

pozostałych zobowiązań ujmowane są głównie zobowiązania publicznoprawne (inne niż dotyczące podatku dochodowego),

rozliczenia międzyokresowe bierne (przyszłe zobowiązania za zrealizowane usługi dla których nie otrzymano od kontrahenta

wykazaną w sprawozdaniu finansowym.

Składnik aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego ujmowany jest w odniesieniu do wszystkich ujemnych różnic

przejściowych, jak również niewykorzystanych strat podatkowych przeniesionych na następne lata, w takiej wysokości, w

jakiej jest prawdopodobne, że zostanie osiągnięty dochód do opodatkowania, który pozwoli wykorzystać ww. różnice i straty.